Corsica 7-8-9

Vrijdag 30 augustus 2013

We hebben geen afspraken gemaakt over hoe laat we vertrekken. Ik heb de telefoon wel op 7 uur gezet. Ik loop nog even het aanliggende strand op en werp een blik op zee. Rond 9 uur zitten we op de fiets. Het eerste deel proberen we een parallelweg te vinden langs de drukke N weg. Dat lukt deels, maar na een tijdje belanden we er toch weer op. We komen uit bij D82 en hebben blijkbaar de afslag naar D62 gemist. We proberen binnendoor terug te gaan, maar die weg loopt dood. Als we terugrijden komen in één keer honden van een erf rennen. Daar zit ik niet op te wachten. Ik pak een steen, want de hond die nu achter Joyce aan zit, zal dadelijk wel op mij af komen. Inmiddels druipt die hond af via de bosjes langs de straat, maar krijg ik er verderop 3 loslopende honden ervoor terug. Eén komt inderdaad achter mij aan, maar gelukkig helpt de steen.

Wat doen we, de D82 of D62. Ik aarzel. Zeker als een pomphouder zegt dat de D62 i.v.m. de ravijnen gevaarlijker is. Maar hij zal zeer waarschijnlijk ook rustiger zijn. Ik ben best wat onzeker deze dagen over de bergen en gevaren. We besluiten toch de D62 te doen. Het is een mooie route, afwisselend. Varens en tamme kastanjes maken o.a. deel uit van de natuur hier. En inderdaad fietsen we langs een ravijn, al is die gelukkig niet aan onze zijde. We zien hier wel auto’s liggen op de helling. Soms heb ik wel even last van hoogtevrees.

Vlakbij de top spreken we een senior echtpaar dat een dagtocht doet op de racefiets. Dan begint de afdaling.

We komen een oud tandeloos mannetje tegen die wat tegen ons brabbelt. Hij vraagt waar we slapen en of ik/we getrouwd zijn. Hij wil wel met mij slapen. Onverwacht raakt hij dan mijn borst aan. Deze ouwe heeft wel lef; ben wat overdonderd. Joyce zou net foto maken en zag het niet. Dan krijg ik nog een kusje op mijn wang. Mafkees is het. De waterbron hier, gebruik ik op mijn gezicht direct maar op te frissen.

Soms lopen er koeien en schapen op de weg. We dalen af en komen op de N-weg terecht. In Ponte Leccia doen we boodschappen.

Bij een toeristen informatie bureautje vragen we naar een camping en krijgen we een uitgebreide gids mee. Een aantal km zuidelijker langs deze weg, vinden we de camping. Het sanitair is ouderwets maar schoon. Naast ons staat een Italiaanse fietser die we bij de supermarkt al hadden gespot en we praten even. We zetten de tent op en eten alvast de tiramisu. Waarom niet, moet ook een starter i.p.v. dessert kunnen zijn, toch? We nemen een duik in het vlakbij gelegen meertje. Het water is ijskoud. Maar het is zeker lekker. Daarna volgt een warme douche.

Bij de camping is een soort schuur-restaurant. We lenen hier een plastic tafel en stoelen, zodat we comfortabeler kunnen koken en eten. Vanavond eten we rijst, augurken en roergebakken ui, wortel en ei. Het wordt donker, dus gaan we binnen zitten. Hier puzzelen we de route voor de komende dagen uit en we zenden een smsje naar een warmshowerhost waar ik al per email contact mee had vanuit Nederland.

Een vrouw lijkt dronken, zakt in elkaar en  lijkt onhandelbaar. Een man sleept haar naar buiten om in een stoel te zetten en te laten bijkomen. Intussen is haar man geïnformeerd. Ik hoor later dat ze maar 2 drankjes op had en het vermoedelijk komt door medicijnen. Of het een slechte combinatie was met haar medicijnen of dat ze juist hard haar medicijnen nodig had is me onduidelijk. De route en het gebied bespreken we ook nog met de Italiaanse fietser.

Zaterdag 31 augustus 2013

We staan voor het eerst op met condens op de tent, het is fris, we bevinden ons duidelijk in de bergen. De zon schijnt, maar komt de berg niet voldoende voorbij om op ons veld te schijnen. We ontbijten daarom op een ander stuk van de camping waar we wel van de zon kunnen genieten.

Rond 10 uur zitten we op de fiets richting het zuiden. Het blijkt dat we de D18 waar het routeboekje ons over zou leiden, gisteren al voorbij gereden zijn. We besluiten een klein weggetje verderop te nemen, de D118. Die start ongeveer 3,5 km van de camping. Tot ongeveer 10 km klimmen we, met soms even flink steile stukken. 

Na Prato-di-Giovellia is het een stukje vlak en als we aansluiten op de D18 dalen we. De weg slingert zich langs verschillende begroeiing. Deels bos en deels boomgaarden t.b.v. de landbouw.  We gaan door Pont de Castirla; ik zie hier een grappige verbastering van mijn moeders en mijn naam in.

De Scala dis Sta Regina is mooi; het is een soort kloof. Het is warm. Rond 14.15 komen we bij Calacuccia op de camping aan.

 

De weg gaat wel door richting Porto. Wij gaan morgen echter terug om onze tocht zuidwaarts door de bergen voort te zetten. We zetten de tent op, die nu kan drogen. We doen een was en wandelen een uurtje richting het stuwmeer dat we vanaf boven kunnen aanschouwen.

In het dorpje spreken we op een terrasje voor het eerst Nederlanders; een ouder echtpaar die met de auto op vakantie is en op verschillende plekken wandelingen doet. Daar is dit land zeker ideaal voor. We doen boodschappen en keren terug naar de camping. Onze tenten staat onder een prachtige tamme kastanjeboom. Die groeien hier in de bergen volop. Alleen hopen dat ze niet vallen; geen idee of het tentdoek van mijn nieuwe tent daar blij van wordt. We koken wederom een rijstmaaltijd met wortel, champignon, ui, bonen en eieren. Het smaakt goed.

Naast ons zijn 2 solo fietsers gearriveerd. Een man uit Barcelona en Nice. De laatste heeft ook een VSF Fahrrad Manufaktur. We duiken tijdig, rond 21 uur ieder onze tent in. Het is fris, donker en ook lekker om in de tent nog even te rommelen. Ik teken de route van vandaag op de kaart, schrijf wat en lees wat het routeboekje ons over de diverse routes hier op Corsica  te vertellen heeft. Verder is het lekker om een lange nacht te maken. In Nederland had ik contact gelegd met de enige Warmshowerhost op Corsica die hier vlakbij in Santa Lucia di Mercurio woont. De afgelopen dagen hadden we sms contact. Op zich zijn we morgenavond welkom, maar dat betekent dat we ons morgen hier moeten zien te vermaken. We besluiten toch liever door te gaan naar Corte en deze kans te laten varen.

Zondag 1 september

Ik heb van 21-7 uur geslapen. Ben ’s nachts nog wel wakker geworden van een kat die langs de tent aan het rommelen was en vervolgens was het moeilijk weer in slaap komen. Ik voel lichte verkoudheidsprikkels, maar gelukkig blijkt de komende dagen dat niet verder door te zetten. Joyce haalt aan de overkant van de camping brood, we ontbijten rustig. Rond kwart over 9 zitten we op de fiets.

Nog geen 3 kwartier later zijn we beneden (15 km) op het punt waar we gisteren deze kloof in fietsten.

Corte inrijdend & op de camping

Om 11.15 uur zijn we op de camping in Corte. Na de tent opgezet te hebben rijden we hier de gorges in. Gisteren zag ik nog op tegen onder meer de steilheid, het klimmen en vooral dalen.  Maar ik durf het aan. Het is af en toe inderdaad steil en dan wandel ik soms een stukje om even een andere beweging te hebben. Het is geen smalle kloof, het voelt niet echt als een kloof. Een flink deel is een dennenbos, wat wel fijn is, omdat het schaduw geeft. Op 6 km op deze weg (aan het begin van de weg is onze camping gelegen), is weer een camping. Tot die tijd is er ook nog horeca. Op 10 km is een brug met restaurant en bij ongeveer 15 km is het einde van de weg en is wederom horeca. Tijdens deze tocht hebben we dus geen problemen met tekort aan drinken. We pikken een terrasje en kijken uit op de bergen; hier is geen dennebos meer. We zien een kudde schapen vanuit de bergen hun weilandje ingedreven worden. We gaan terug, naar beneden. Onderweg eet ik een chocoladebroodje.

Als we terug zijn, lopen we direct door naar het stadje Corte. Een leuk plaatsje. We komen een sticker van Corsica tegen die geschikt is om op onze fietsen te plakken. Toch een leuk souverniertje, evenals een paar mini-sokjes en de ansichtkaarten die ik koop.

We gaan uit eten. Ik verbaas me dat op de zondagavond sommige restaurants dicht zijn. En de andere gaan rond 19 -19.30 uur open. Best aan de late kant voor hongerige fietsers. Dat was ons hier nog niet eerder opgevallen. Maar de keren dat we uit eten zijn gegaan, waren we zelf pas eind van de dag gearriveerd en gingen we vanzelf al op een later tijdstip op zoek naar een eetgelegenheid. We eten prima, nemen een wijntje erbij en spelen nog een potje pinguinparty, een kaartspel.

We kunnen ons al verheugen op morgenochtend, omdat we vandaag bij een boulangerie heerlijk uitziende brood- taartjes gekocht hebben. Dus morgenochtend volgt een proeverij als ontbijt. De camping is een mooie plek. We kijken uit op de citadel die verderop boven ons ligt. ’s Avonds is die mooi verlicht. Het is een eenvoudige doch nette camping. Het was een fijne dag, ondanks de remmingen die ik begin van de dag voelde voor het fietsen van de tocht door de kloof. Ik werp nog een blik op de prachtige sterrenhemel en duik mijn nestje in.